Kali ophalen, de tocht

By jaapandre

Dinsdag 29 december was het zo ver, mijn eerste echte tocht in Kali, start: utrecht vlakbij het stadion, via De Bilt, Huis ter Heide, Soesterberg, Amersfoort, Hoevelaken, Zwartebroek, Voorthuizen, Apeldoorn, Twello, Deventer, Holten, Markelo, Goor, Delden, Hengelo zou ik na ongeveer 140 kilometer in Oldenzaal zijn. (eigenlijk werd ik onderlangs Almelo gestuurd, maareh dat was te onbekend in het donker). Met een gemiddelde bewegingssnelheid van 25 en daarmee ongeveer 20 kilometer inclusief rust, zou ik binnen 7 uur over moeten zijn…

Vol goede moed ging ik op weg, maar moest al snel een keer stoppen om de bagage anders in te pakken, er liep het een en ander aan. Ook voor de route moest ik zo af en toe stoppen om precies te kijken welke weg ik moest rijden (liever iets meer tijd kwijt om de goede weg te vinden, dan een half uur de verkeerde weg rijden….
Tot Amersfoort ging het niet echt lekker, totdat ik de Utrechtseweg/straat op ging, die ging flink naar beneden… Ongemerkt was ik al een flinke tijd bezig om te klimmen….. Met 30 op de teller (denk ik) ben ik daar de klinker weg naar beneden gedenderd, aangezien Kali ongeveerd is en de wielen gaan trillen op klinkerwegen voelde dat fors aan.

Amersfoort heeft het begrip fietser niet helemaal begrepen, de weg was abominabel, de bewegwijzering was slecht, aangezien het vaak lang duurde voordat ik een gps fix had op mijn telefoon en een kaart van 1:100.000 bij me had, maar snel aan een mevrouw gevraagd waar Hoevelaken lag, dit is een techniek geweest die ik al snel heb toegepast: bij twijfel vragen, levert gelijk een leuk praatje op….

In Hoevelaken de lokale supermarkt bezocht om vloeibare en vaste energie in te slaan en tot me genomen. Er stond toen 27,5 km op de teller en was ongeveer 2 uur onderweg…. 20 kilometer verder was ik weer aan rust toe, een busstation (Wittenberg) in the middle of somewhere was mijn pleisterplaats, toch mijn kettinglijn even nakijken, want had het gevoel dat ik wel erg zwaar trapte. En ja hoor, het draadje van mijn col was tussen de kettinggeleider van de derailleur gekomen. Bij wegrijden was er een flink geratel te horen, dus weer eruit, en bleek de ‘gewone’ kettinggeleider ook gedraaid. Handmatig was ie niet terug te draaien, er was toevallig een prullenbakleger bij de bushalte die een steeksleutel had. Dat was wel handig, want degene die ik van Hans had gekregen, zat ergens in mijn bagage, die ik met veel moed beleid en trouw goed gekregen had…. Het was ondertussen 14 uur geworden, dus echt opschieten wilde het niet… Maar had de moed nog niet opgegeven, en ach genoeg treinstations op mijn weg….

Op naar Apeldoorn, de weg was een beetje heuvelachtig, vaak stijgen, soms dalen. Maar bij het dalen, kon ik nog met moeite de 18km/h halen. Liep er al weer wat aan? Een paar keer afgestapt om te kijken, mijn waterfles leeggegooid (scheelde weer 1,5 kilo), zelfs nog een keertje de banden gecontroleerd, maar er leek toch niets aan te lopen. Dus liet ik de fiets maar even uitlopen om te kijken of ik iets hoorde. Ik ging steeds langzamer, tot mijn snelheid negatief werd…. De weg leek te dalen, maar was nog steeds aan het stijgen… Dit gaf de burger moed, want als je omhoog gaat….. Ik kan de snelheid weer boven de 20 krijgen en na nog een stukje klimmen was ik bovenop wat later de beruchte Torenberg bleek te zijn. De afdaling kon beginnen. Langs familiepark Julianatoren reed ik nog zo’n 35 km/h even later durfde ik mijn snelheid boven de 50 te laten komen, thuis bleek de maximumsnelheid 54,6 km/h te zijn. Mentaal heeft me dit zo’n kick/boost gegeven dat ik besloot snel naar Deventer door te rijden (het zou immers om half vijf al donker worden). Vlak voor Deventer was het wel even irritant er was een ‘doorsteekje/trap’ om de brug makkelijk op te kunnen, die was niet geschikt voor Kali, ik mocht een 500 meter extra rijden. In Deventer heb ik in Kali even een pauze genomen en vooral wat energie tot mij genomen en ben doorgereden naar Holten. Onderweg was het donker geworden en had mezelf wat warms in Holten beloofd. Uiteindelijk een frietje met warme chocomelk tot me genomen in een half koude/warme snackbar.
Ik had daar nog een keuzemoment om via Almelo te rijden, maar vrij makkelijk besloten om onderlangs te gaan, iets meer kilometers, maar het laatste stuk was bekend terrein en de bewegwijzering verwachtte ik beter. Dit bleek een goede keus te zijn. In Hengelo had ik echt het gevoel om bijna thuis te zijn. Helaas moest ik toen nog ruim 10 km rijden met een zeer stuitje (te rechtop zitten) en ijskoude voeten. Die voeten waren niet het ergste, door de klikschoenen, gebruik je je voeten niet om te fietsen.

Uiteindelijk was ik om 20.30 thuis. Ik kon nog makkelijk uit Kali komen (leve het grote mangat).
De voordelen van Kali: warm, leuk, veel aanspraak, positieve reacties onderweg, geen energie in evenwicht bewaren (waardoor je bij grote vermoeidheid niet omvalt/energie kwijt bent met rechtop blijven), weerstand(?).

De nadelen: je bent constant aan het sturen

De stats:
afstand: 145,63 km
rittijd (moving): 7:35
rijdend gemiddelde: 19,68
totale tijd: ruim 10 uur.
Maximum 54,6
windkracht: 3-4 tegen.

Posted in Uncategorized.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.